Η Κα ΜΕΡΗ...
Η Κα Μέρη,
δασκάλα της Γ’ Δημοτικού, με πλησίασε
και με χάιδεψε λέγοντας μου χαμογελώντας ότι αυτή θα μου έκανε μάθημα, και ότι θα
τα πηγαίναμε πολύ καλά. Ψηλόλιγνη, καλοντυμένη,
με μαύρα μαλλιά και μύτη λεπτή ελαφρά ανασηκωμένη, κοκκίνισα σ’ αυτή την… επαφή! Πάντα όταν φοβόμουν ότι κάποιος ''βλέπει'' ή αντιλαμβάνεται τις εσώτερες μου σκέψεις,...
κοκκίνιζα στο πρόσωπο.
Ήθελα να φύγω πανικόβλητος απ’
εκεί μέσα και αυτή τό πιασε! Αλλά και μου
άρεσε σαν γυναίκα! Αυτό βέβαια πώς να μπορέσει
να το… φανταστεί; Δεν ξέρω γιατί αλλά με
πείραζε ο τρόπος που μ’ αντιμετώπιζαν όλοι τους σαν…"μικρό"! Ανέπνευσα με ανακούφιση μόλις φύγαμε απ’ αυτό
το γραφείο, και σκέφθηκα ότι είχα αρκετές ώρες μέχρι αύριο το πρωί που θα έπαιρνα
την δεύτερη ψυχρολουσία αρχίζοντας τα μαθήματα μου στο νέο σχολείο!
Οι περισσότεροι "από τους μεγάλους" κάνουν λάθος που νομίζουν ότι τα παιδιά
δεν ντρέπονται όταν τα κρατούν... από το χέρι, ότι δεν... ερωτεύονται, ότι δεν έχουν... δική τους προσωπικότητα! Το σωστό είναι να τ’ ανεβάζουν σ’ υψηλότερο επίπεδο
ωριμότητας από αυτό που ήδη έχουν. Τις επόμενες
τέσσερις πέντε ημέρες οι αδελφές μου οι μεγαλύτερες ανέλαβαν να με... πηγαινοφέρνουν
στο σχολείο. Γνώρισα κάποιους φίλους απ’
την γειτονιά, είπα στους γονείς μου ότι δεν χρειάζονταν η... συνοδεία, κ’ αυτοί συναίνεσαν
μ’ επιφύλαξη ώσπου να διαπιστώσουν ότι είχα δίκιο! Αυτό βέβαια ήταν από μόνο του
μια επιβεβαίωση, που μ’...ανέβαζε πολύ κι’ εγώ ανταποκρίθηκα με το να γυρίζω στο σπίτι
γρήγορα αμέσως μετά το σχόλασμα.
Συνέχεια...
Συνέχεια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου