ΠΡΏΤΗ ΈΞΟΔΟΣ (Γ)
Κοντά στο λιμάνι, σε μια αλάνα γεμάτη από νταλίκες και κοντέινερ, το μαγαζί απέναντι με σουβλάκια και γύρο! Πεινούσα… Μόλις που πέρασα την πόρτα άκουσα φωνές και γέλια και κάποιον να με φωνάζει! <<Χρηστάραααα>> ήταν όλοι εκεί παρκαρισμένοι. Ο Καμαρούλας ο πλακατζής από Λαμία, ο Νάνος το μικρό εθελοντάκι από τον Βόλο, που έτρωγε αρβυλιές στο ΜΠΙΖ…ο Παπαδάκης, κριτικάτσι από το Ηράκλειο, ο Βαγκές ο Πειραιώτης, ο Νικόλας ο Καλαματιανός, βρήκα ένα άδειο κάθισμα κοντά τους και ένα γεμάτο ποτήρι κρασί, αμέσως ένιωσα όμορφα!
Είναι απίστευτο πόσο ισχυρούς φιλικούς δεσμούς κάνεις στον στρατό, εδώ είναι οι δικοί μου, εδώ ανήκω τώρα, είμαι γι’ αυτούς και είναι γι’ εμένα! Εκεί έξω όλα πονούν, όλα πληγώνουν. Ξεκούμπωτα μπουφάν και πουκάμισα, χαλαρές γραβάτες και δίκοχα περασμένα στις επωμίδες, πάθος μελαγχολία, νοσταλγία, φούσκωσαν τις φλέβες πλάι στον λαιμό και να η πρώτη ζεμπεκιά... με συνοδεία τον (ΧΡΗΣΤΆΚΗ) παραγγελιά στο πατημένο ΤΣΟΥ ΜΠΟΞ, ο Βαγκές το Πειραιώτακι με τα χέρια κρεμασμένα στην έκταση και με βλέμμα τσακίρικο στο κενό, πήρε τις πρώτες του στροφές κοντά στο τραπέζι μας! Ο Νίκος (ο σωματέμπορος) ο Καλαματιανός σε κάθισμα βαθύ βαρούσε παλαμάκια στον ρυθμό, ο Καμαρούλας πέρασε το χέρι του πάνω από τους ώμους μου τραγουδώντας με την γαϊδουροφωνάρα του (Ο χάρος δεν γλυτώνει σήμερα) νιάτα…καράτια 24! Η ώρα που έμενε πέρασε γρήγορα, σουλουπωθήκαμε λίγο και τροχάδην μπήκαμε στα πούλμαν για την επιστροφή μας στην Βάση. Η βροχή συνέχιζε σε αργό ρυθμό τον χορό της, αυτή η νύχτα μόλις άρχιζε…Με το που πέσαμε στα κρεβάτια μας, άναψαν τα φώτα στο θάλαμο και άρχισαν τα καψώνια!
Δυο υποσμ/ες εκπαιδ/τες από την έξοδο κι’ αυτοί άρχισαν το ρεσιτάλ: Αεροπορία βάλλεστε, κάτω απ’ τα κρεβάτια, πάνω απ’ τα κρεβάτια κ.λπ. μέχρι ώρα 02,00 το πρωί ! Πληρώσαμε το γλέντι της πρώτης μας εξόδου και ιδιαίτερα η δική μας παρέα.
Συνέχεια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου