ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΔΕΚΑΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΤΕΛΕΥΤΑΊΕΣ ΗΜΈΡΕΣ ΣΤΟΝ  ΑΡΑΞΟ

Πενήντα ήμερες στο στρατό, και άρχισαν να συζητούνται οι μεταθέσεις.  Δεν είχα κανένα μέσον, δεν ήξερα (από Αλεξανδρούπολη μέχρι Κρήτη) που θα υπηρετήσω την υπόλοιπη θητεία μου.  Δήλωσα ενδιαφέρον στα ηλεκτρονικά γιατί πίστευα ότι οι γνώσεις και η πρακτική εξάσκηση, σ’ αυτές τις ειδικότητες, θα μου έδιναν κάποια επαγγελματικά εφόδια για την πολιτική μου σταδιοδρομία!

Μ’ επέλεξαν σαν μηχανικό τηλεπ/ων, σε μηχανήματα συνεν/σης εδάφους αεροσκαφών.  Θα περνούσα από την στρατιωτική σχολή εκπαίδευσης στο Καβούρι, με εξάμηνη φοίτηση.  Μισός χρόνος παραμονής μου στην Αθήνα! Πολύς χρόνος για σμηνίτη αρρεβωνιασμένο, και ερωτευμένο! Θ’ αποφοιτούσα από την σχολή με τον βαθμό του Υποσ/νια! Που σήμαινε και υψηλότερο μισθό για μένα, το σημαντικότερο!

Μέρα με την μέρα ο καιρός περνούσε, και κόντευε αυτή (η μέρα) του γυρισμού. Ήθελα να είμαι έτοιμος για να την ζήσω όσο ποιο έντονα γίνεται! Να πάρω δυνάμεις για να συνεχίσω τον μοναχικό μου δρόμο, στον προσωπικό μου  Γολγοθά. Κάθε σκέψη για την Τατιάνα αγκάθι στην καρδιά που με πονούσε, δεν είχα νέα της, ούτε μια κάρτα με λίγες λέξεις έστω, δεν πήγαινα ποιά όπως οι περισσότεροι, την ώρα που ερχόταν ο ταχυδρόμος και μοίραζε  γράμματα και δέματα, είχα δεχθεί το Τίποτα!

Η οικογένεια μου εξ αλλού με είχε ξεχάσει, δεν περίμενα τίποτα ούτε από εκεί! Ολοκληρώθηκε σχεδόν η εκπαίδευση μας, και νιώθαμε άλλοι υπερήφανοι γι’ αυτό! Νομίζω ότι μας κολάκευε ο τρόπος που εκτελούσαμε σαν Ρομπότ, με συγχρονισμό  ενός (στα παραγγέλματα) που κτυπούσαν τ’ αυτιά και το σώμα μας, ίδια στον ήχο με κτυπήματα μαστιγίου θηριοδαμαστή! Και απαντούσαμε με μια κραυγή (βρυχηθμό) καρφώνοντας με δύναμη τις λόγχες μπροστά η κάτω τον (υποτιθέμενο) εχθρό. Τα μέχρι χθες παιδιά έγιναν άνδρες ετοιμοπόλεμοι, θηρία ανυπόμονα να χύσουν το αίμα των εχθρών της Πατρίδας, και το δικό τους μέχρι τελευταίας ρανίδας όπως είχαν ορκιστεί. Οι λέξεις: όρυγμα, ενέδρα, ξηρή τροφή, επιφυλακή, συσκότιση, οι ήχοι του κλείστρου, της λόγχης, δεσμοί άρρηκτοι των στρατιωτών για την δική τους επιβίωση, όταν τους καλέσει η Πατρίδα! Λίγες μέρες πριν φύγουμε αποσπασμένοι σε διαφορές μονάδες. Βράδυ επιφυλακής, κλεισμένοι στους θαλάμους με λιγοστά φώτα, κάναμε έλεγχο στον οπλισμό και τα’ ατομικά μας εφόδια!

Λόγια αρβύλας κυκλοφορούσαν ψιθυριστά, ότι δεν ήταν Άσκηση ετοιμότητας, αλλά πόλεμος με τους Τούρκους!

Συνέχεια...