ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΙΚΟΣΤΟ ΠΕΜΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

                                                                                                       ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ

Το καφενείο στο κέντρο Φειδίου, γεμάτο καπνούς κ’ εργάτες, που έπιναν βιαστικά το δεύτερο καφεδάκι, πριν πάνε στις οικοδομές για μεροκάματο.  Πολλούς απ’ αυτούς τους γνώριζα, ήμουν βοηθός μπογιατζής απ’ τους καλούς!  Εκεί και το αφεντικό μου, με καλωσόρισε με χαμόγελο και πειράγματα, εκεί και το υπόλοιπο συνεργείο, καθισμένοι σε δυο τρία τραπέζια όλοι μαζί, μου έδωσαν κάθισμα.  Γύρο στα πενήντα (Ο ΜΆΣΤΟΡΑΣ) με ροδαλά μάγουλα, και μύτη γαμψή... μεγάλη, "παπαγάλος" το παρατσούκλι του ροδαλή επίσης, και μόνιμο χαμόγελο, παρήγγειλε καφέ και για μένα.  Του είπα ότι έχω τρείς ημέρες άδεια και μεγάλη ανάγκη να δουλέψω, αυτός με τρόπο κοφτό απότομο μου απάντησε ότι δεν έχει δουλειά!  Δεν είχα σχεδόν καθόλου λεφτά έλπιζα να δουλέψω…ένας πόνος στο στομάχι και ο καφές εξάντλησε στα χείλια μου όλη την πίκρα του.  "Άκου δεν σε θέλω για δουλειά, τρείς ημέρες άδεια μόνο έχεις, κάτσε στην αρεβωνιάρα…να πάρε, με την επόμενη άδεια που θα έρθεις τότε θα έχω δουλειά και για σένα κανονικά"!  Ένα... ολόκληρο χιλιάρικο μου έδωσε, σκάζοντας στα γέλια, με την δική μου έκπληξη, "έλα πάρτο μην το μετανιώσω".

Το πήρα, και το έχωσα βαθιά μέσα στην τσέπη μου, ένιωσα πλούσιος, με δέκα μεροκάματα, σε Ανοιξιάτικο πρωινό, μετά από  μια τόσο γεμάτη νύχτα. Πήρα το τραίνο χαρούμενος με κατεύθυνση την Ν. Ιώνια.  Στο Ταχυδρομείο μόλις πρόλαβα τον  θείο μου τον Κώστα πριν φύγει για διανομή!  Ένα πεντακοσάρικο ακόμα, για καλωσόρισμα προστέθηκε στο πρωινό χιλιάρικο! Δεν κατάλαβα πότε πέρασαν οι ήμερες της άδειας μου, αύριο ξημερώματα πρέπει να παρουσιαστώ στην νέα μου μονάδα!  Τι θα βρω εκεί; Πότε θα ξανά βγω έξω με άδεια πάλι;  Αλίμονο, η αγάπη των νεαρών ερωτευμένων, αγνή, ανεπιτήδευτη, και καθαρή σαν φρέσκο χιόνι, γίνεται άθελα της, πρόκληση και ύβρις στους δαίμονες, που τρίζοντας τα δόντια σκέφτονται εκδίκηση. 


 Συνέχεια...