Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ
Μια πετσέτα σκέπαζε μόλις τα εντελώς απόκρυφα στο κορμί
της, τα μάτια της παιχνιδιάρικα κοιτούσαν σχεδόν αθώα τον φακό!
Ποιος ήταν ο φωτογράφος; Κάποια φίλη η θεία, μου φάνηκαν λογικές
απαντήσεις, αλλά τι ψάχνω τώρα; Είναι μόλις δέκα έξι χρονών... Τέλεια σχηματισμένη γυναίκα και εγώ πολύ ερωτευμένος
μαζί της, δεν μπορούσα να δω πολλά, παρά μόνο ότι ήταν τέλεια παρτενέρ (ντάμα) στο χορό και στον έρωτα! Νόμιζα ότι θα μπορούσα να αλλάξω κάποια αρνητικά του χαρακτήρα της, που
μ’ενοχλούσαν…λάθος!
Το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, οι ομοφιλικές σχέσεις, ο πληρωμένος
έρωτας, ήταν για εμένα πράγματα που με άφηναν παντελώς αδιάφορο. Εξ’άλλου δεν είχα
ποτέ δυσκολία για να κάνω σχέσεις, με γυναίκες κάθε ηλικίας, και αυτό μεγάλωσε
την έμφυτη αυτοπεποίθηση που είχα στον εαυτό μου. Θεωρούσα περίπου ίδια την αντίδραση
όλων, στα αυτονόητα, δεσμευόμουν με τις υποσχέσεις μου, και δεν πλασάριζα τα οποία
μου προτερήματα. Λίγο ρομαντικός, λίγο μελό, δηλαδή εκτός εποχής, με δεδομένη
την θετική ανταπόκριση: του φίλου, της φιλενάδας, του συνεργάτη, η του ανταγωνιστή!
Πίστευα στις ικανότητες μου, και μόνο στα χέρια μου, έτοιμος να κερδίσω την Ζωή,
σ’ ένα κόσμο αγγελικά πλασμένο! Λάθος…
Όταν ήμουν μικρό παιδί μου έλεγαν να λέω πάντα την αλήθεια.
Αντίθετα σ’ εμένα, όλοι έλεγαν ψέματα, η μισές αλήθειες! Σε δύσκολους καιρούς: πόλεμος, κατοχή, πεινά, εμφύλιος, αρρώστιες, οι γονείς μου με ανέστησαν
έως ότου έγινα άνδρας, δεν μου έμαθαν όμως κάποιες απλές αλήθειες, όντας δοσμένοι,
στον αγώνα τους για επιβίωση! Δεν είχα νέα τους, ούτε μια κάρτα, σίγουρα όμως
με σκέπτονται και με περιμένουν.
Έμοιαζε να έχουν μεγαλώσει σε χρόνο οι τελευταίες ήμερες,
στο κέντρο εκπαιδ/σης! Τα σύννεφα η βροχή, και ο αέρας, έφυγαν ξαφνικά για τις χώρες
του Βορά, ο ήλιος καυτός μας έψηνε τα κορμιά που γυάλιζαν ιδρωμένα! Στο πεδίο ασκήσεων
ζεσταμένα τα υγρά χώματα, ανέδιδαν καταχνιά από νωρίς το πρωί! Το φεγγάρι, τα
βράδια σχεδόν γεμάτο, έριχνε με φειδώ θολό φως, επάνω στα κτίρια και τα τολ του
στρατοπέδου, αταίριαστο, ανέραστο, κρατούσε με πείσμα τα ασήμια του, μην πέσουν
και χαθούν εδώ μέσα στην ασχήμια…
Ορκίστηκα και πάλι, να μην ξανά δω, άλλη φορά όσο Ζω τούτο
εδώ το μέρος!
Συνέχεια…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου